จุดเริ่มต้นของเรื่องนี้ และความท้าทายกับหนังแนวนี้

เยอะมากเพราะทั้งหมดคือนักแสดงใหม่ไม่เคยเล่นละครหรือเล่นหนังมาเลย แล้วเรื่องที่ต้องเล่าภายใน 2 ชั่วโมง แล้วอยู่ในฟิล์มเป็นเรื่องยากเหมือนกันที่ต้องเล่าเนื้อหาซับซ้อนในตัวละครที่มีความคิดความอ่านและมีความกดดันมีสภาวะทางจิตไม่ค่อยคงที่ พร้อมจะดำดิ่งไป แค่พลาดนิดเดียวมันถลำลึกไปไกล ถ้าทำได้ครั้งหนึ่งแล้วมันก็จะทำได้ในครั้งต่อๆไป ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าในตัวละครบังคับให้ต้องตัดสินใจเลือกทางออกที่ไม่อยากจะทำแล้วภาวะทางจิตโดยปกติไม่ใช่คนเลวร้ายกลายเป็นสิ่งที่ความผิดมันหลอนตัวเอง ทำไปทำไมทำถูกรึเปล่าแล้วก็พยามปลอบใจตัวเองว่า ฉันรักฉันปกป้องลูก แต่ท้ายที่สุดก็ยอมรับในสี่งที่เธอทำ แม่จะไม่เอาความผิดของแม่มาเป็นข้อแก้ตัวในเรื่องรักลูก ไม่ใช่เอาความรักลูกนั้นมาแก้ตัว ผิดคือผิด เพราะตัวละครมีสำนึก เค้ามีความเป็นมนุษย์อยู่เต็มที่แต่เค้าพลาด

จริงหรือไม่ ตัวละครที่หานานมาก

นานมากนานเป็นปีเพราะไม่มีใครอยากเล่นเพราะตัวละครเรื่องนี้มันเสี่ยงเกินเราต้องได้คนที่ไม่ใช่คนดัง ไม่เอาผู้หญิงมาเล่นเป็นกระเทย และไม่เอากระเทยมาเล่นเป็นกระเทย ถ้าไม่คิดอะไรคือผู้หญิงต้องเป็นผู้หญิง เค้ามีความคิดอยากเป็นชีวิตที่สมบูรณ์ อยู่อย่าง เรียบๆ ง่ายๆ เป็นความคิดของกระเทยทุกคนที่อยากมีสามีที่ดี อยากมีชีวิตที่งดงาม อยากมีลูก เธอได้ครบทุกอย่าง แต่การทีได้มาครบทุกอย่างเป็นสิ่งที่เธอต้องพิสูจน์ตัวเองเยอะมาก แต่ก็มีคนมาจับได้ว่าเธอไม่ได้สมบูรณ์ขนาดนั้นก็พยายามจะเล่นงานเธอ หาประโยชน์จากเธออีกคนหนึ่งเล่นงาน กลายเป็นว่าชีวิตของเราอยู่บนความท้าทายตลอดไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง

                                          

ทำไมถึงเลือกพริ้ม

จริงๆ มีตัวเลือกอยู่ สองสามคน แต่ พี่ต้อ กับพี่ไทด์ ตกลงเลือกพริ้ม เค้าเหมือนตัวแทนของเด็กวัยรุ่นยุคสมัยนี้ ที่สู้เพื่อฝันของตนเอง รู้ตัวเองว่ายังไม่เพอร์เฟ็กต์ มันเริ่มต้นจาก ศูนย์ทั้งหมดเลย พี่ต้อชอบตรงนี้ แบบสายเกลี้ยงมาเลย ไม่ใช่คนที่สวยจัด ไม่ใช่คนที่หวานมาก แบบว่าพร้อมที่จะรู้จักผู้หญิงคนนี้ เหมือผู้หญิงคนนี้เป็นเหมือนเพื่อน เหมือผู้หญิงที่ฉันรู้จักเลย ประมาณเนี้ย ไม่ได้สวยรูปร่างงดงามจับไม่ได้แตะไม่ได้เป็นนางฟ้า เป็นคนที่เราสามารถคุยได้จับมือจับแขนคุยได้เรียกทักได้ อันนี้พี่ต้อคิดว่าได้ความธรรมชาติ อันนี้ดี

หนังเรื่องนี้สะท้อนสังคมอย่างไร

ได้ระดับหนื่ง เป็นเรื่องท้อนอีกด้านหนึ่ง คนมันพร้อมที่จะทำลายกันได้ทันทีเลยนะ กระทั่งคนที่ เราคิดว่ารัก แต่จริงๆแล้ว แกแค่อิจฉาฉันใช่ไหม หรือแค่แกอยากได้ประโยชน์จากฉันเท่านั้น หรือมีจดบกพร่อง เช่นเป็นกระเทย จบเลยชีวิตไม่เหลืออะไรเลย

จากเรื่องสิ้นแสงเทียน พอมันดับลงมัน มันยังไม่จบที่แสง แต่ยังมีกลิ่นควันที่ยังอบอวน

แต่ต้องยอมรับว่ามันต้องเดินทางมาถึงจุดสิ้นสุดแต่ระหว่างทางเท่านั่นที่จะใช้เวลาในการฉายแสงให้กับคนอื่นได้อีกนานขนาดไหนมันถูกรบกวนไหม ยิ่งตอนสุดท้าย โชคดีที่นักแสดงมีอารมณ์นี้มาทำให้กินใจ

มันมีฉากที่ยิ่งใหญ่แต่พี่อยากเน้นให้เห็นถึงอารมณ์มากกว่า ถึงความฝันของลูก เหมือนเด็กสมัยนี้อยากดังข้ามคืน เช่นไปออกรายการสักรายการสิ แล้วทำให้ชนะรับรองดังข้ามคืน แล้วทุกคนพร้อมที่จะชื่นชม พร้อมที่จะพูดถึงคน ยิ่งบ้านเรามีการประกวดเยอะมาก บ่อยมาก กลายเป็นเด็กตั้งใจเพื่อรอการนี้ แต่พอได้คุณต้องรักษาสิ่งนี้ให้ดีที่สุดเท่าที่คุณจะทำได้ นั้นอาจะเป็นจุดเปลี่ยนในชีวิตคุณ

ถ้าให้เปรียบเทียบให้เป็นอาหาร

อาจจะเป็นอาหารที่ยากต้องใช้เวลาในการปรุง และรสชาติที่แตกต่างไม่ใช่รสชาติที่คุ้นชินทั้วไป อาจจะกินครั้งแรกอาจะไม่คุ้นเคยนักแต่พอกินไปสักพักเมื่อมันเข้าไปย่อยมันจะดีกับความรู้สึก มันก็เปรียบเหมือนอาหารที่เราตั้งใจปรุงมันอาจจะไหม้ไปนิด ดิบไปหน่อย สุกบ้าง ถือว่าเป็นอาหารที่เราปรุงเอง

ถ้าเปรียบเทียบเป็นสถานที่

ก็เหมือน ระหว่างทางออกนอกเมืองกับในเมือง แต่ได้ยินเสียงเมืองอยู่แม้จะโหยหาสิ่งที่อยู่นอกเมือง

กลุ่มคนที่จะมาดู

เรื่องมันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่า กลุ่มเฉพาะเกย์ทอมดี้ และกลุ่มคนข้ามเพศทั้งหลาย โดยตัวเนื้อเรื่องเปิดโอกาสให้คนเพศไหนก็ได้เราเชื่อว่าคนทุกคนมาดูได้ข้ามเรื่องเพศไปเลย การที่เป็นแม่คน ไม่ใช่เรื่องง่ายดายจงภูมิใจที่ได้เป็นแม่คน ความความรับผิดชอบที่ใหญ่หลวงมากการได้มนุษย์คนหนึ่งที่เป็นลูก และตำแหน่งที่งดงามที่สุดในโลก นี้คือรักที่ที่ทำให้ข้ามอุปสรรคทุกอย่าง ให้ทุกคนได้สัมผัสกับความรักที่มีต่อลูก

แหม่ พี่ต้อ ได้บอกเล่าเรื่องราวของหนังได้น่าดูมากจนทีมงาน Amadaworld แทบจะขนทีมไปดูกันเลยทีเดียวกับเรื่องราวดีดี แบบนี้ นอกจากผู้กำกับแล้วเรามา คุยกับนางเอก อย่างน้องพริ้ม จันทร์ทิพย์ แสงรังสี กันเลยดีกว่า

ได้ข่าวว่าเล่นเรื่องรักข้ามเลือดเป็นอย่างไรบ้าง

สนุกมากด้วยความที่เป็นภาพยนต์เรื่องแรกของพริ้ม และก็เคยได้ยินว่าพี่ต้อเก่งมากเลยและดุมากด้วยเวลาแสดงหนูก็เลยค่อนข้างที่จะทำการบ้านหนักมากคุณครูก็ช่วยติวทุกอย่าง แต่พอถึงวันถ่ายจริงๆ ก็มีชีนที่แบบว่าโดนดุจริงๆ แทบจะเสียขวัญไปเลยแต่พอสุดท้ายแล้วเราได้มาดูผลงานจริงๆ เราเข้าใจแล้วว่าทำไม่พี่ต้อดุ สังสอนคอยบอกนักแสดงทุกอย่าง จริงๆ พริ้มเป็นคนที่ชอบการแสดงแต่ยังไม่เคยได้ลองทำออกมาเป็นผลงานได้ออกสื่อจริงๆ ยิ่งเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกด้วยทำให้ท้าทายในหลายๆอย่าง ถึงเม้เนื้อเรื่องจะค้อนข้างตรงกับพริ้มแต่ว่ามันก็เป็นอีกตัวละครหนึ่งอยู่ดีมันก็ยังไม่ใช่เรา มันได้อะไรหลายๆแง่ แม้จะเป็นเรื่องของการยอมรับมากกว่า คิดว่าในปัจจุบันสาวประเภทสอง มีกลุ่มข้ามเพศอยู่มากถึงร่างกายเข้าจะเป็นอีกเพศหนึ่งแต่จิตใจของเค้าก็เป็นอีกแบบหนึ่ง แต่ข้างในเค้าก็เป็นความสวยงามอีกแบบหนึ่ง พริ้มรู้สึกว่าใรเรื่องเป็นซีนที่พริ้มชอบ ก็คือเหมือตัวแม่เค้าได้ชีวิตใหม่ ได้แต่งงาน และสุดท้ายก็มีลูกจริงๆ เป็นซีนที่ค่อนข้างสวยงามที่คนคนหนึ่งมีทึกอย่างที่มันเข้ามาโดยที่มันเหมือนเป็นความฝันโดยที่พริ้มรู้สึกว่า เค้าดูแลเด็กคนนนี้และรักเด็กคนนี้ได้ดีมากเหมือนลูกตนเองทั้งๆแม่ของเด็กคนนี้ทิ้งลูกเค้ามา แต่ผู้หญิงคนนี้ก็ทำหน้าที่แม่ได้ดีที่สุดของที่เค้าจะทำได้

รู้สึกอย่างไรที่ได้ร่วมงานกับพี่ต้อ พี่บิณฑ์

เราได้ยินชื่อเสียงว่าทั้งพี่ต้อ และพี่บิล เราได้ยินจากคุณพ่อคุณแม่ ตั้งแต่เด็กๆ พี่ต้อเนี่ยเป็นผู้กำกับมือหนึ่ง พี่บิลก็แบบมักจะเห็นในสังคมในแวดวงบันเทิงอันดับต้นๆ จนวันหนึ่งพริ้มได้มาร่วมงานรู้สึกดีใจและรู้สึกเป็นเกียรติมากๆ และขอคุณที่ให้โอกาสพริ้มให้คำแนะนำและให้ความรู้ให้ทุกๆ อย่างที่เด็กคนหนึ่งที่สามารถจะได้รับมันทำให้เรามีประสบการณ์ในวงการนี้มากขึ้น

ได้ข่าวว่าพ่อมีส่วนในการผลักดัน

พ่อดีใจมากถ้าเค้ารู้ว่าหนูได้รับงานอะไรเค้าจะดีใจมาก เค้าจะดูวนตลอด พ่อเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เราประสบความสำเร็จมาถึงทุกวันนี้ ถ้าเปรียบเทียบพ่อก็เหมือนแม่ในเรื่อง  คือจริงๆจะบอกว่าฉากสุดท้ายที่เราร้องไห้คือเราเห็นหน้าพ่อตัวเอง ตอนที่ถ่ายทำ เป็นฉากที่ต้องนึกถึงแม่ ตอนนั้นพี่ต้อให้นึกถึงแม่ในเรื่อง แต่สิ่งที่เห็นคือเราหันไปมองหน้าพ่อ เลยทำให้รู้สึกว่าทุกสื่งทุกอย่างในเรื่อง มันเหมือนพ่อเรากับเราเลยเนอะ เลยร้องไห้ออกมา

กว่าจะเป็นนักร้อง

หลายๆ คนเห็นว่าพริ้มสบายรึเปล่า ทั้งประกวดร้องเพลงตอนเด็กๆมีแพ้มีชนะ ต้องนั่งรถเมล์ไปประกวดกัน สองคนตลอดซึ่งเสื้อผ้าพ่อก็เลือกไม่เป็น มีผิดๆ ถูกๆ แต่งตลกบ้าง แต่ด้วยความที่เรามีความมุ่งมั่นตั้งแค่เด็ก เราตั้งใจว่าเราต้องทำให้ได้เราเห็นพ่อเราเหนื่อยทำให้เรารู้สึกว่า มันไม่โอเคเค้าต้องมาเหนื่อยในสื่งที่เราฝันหรอเราต้องทำให้ดีที่สุด

อยากจะบอกอะไรกับคนดู

หนังเรื่องนี้เป็นหนังที่ดีเรื่องหนึ่งที่ทุกคนต้องมาดู เป็นหนังที่ให้ข้อคิดให้อะไรหลายๆอย่างที่สังคมไทยที่เป็นอยู่ตอนนี้ อยากให้ทุกคนเปิดใจให้กับเรื่องเพศที่สามอยากให้ทุกคนเข้ามาดูเข้ามาชมกันนะคะ

ถ้าเปรียบเป็นอาหาร

มันก็ถือว่าครบรสนะ เป็นอาหารให้ความรู้สึกที่เหมือนจะเรียบง่าย แต่มันก็แฝงอะไรบางอย่าง

ถ้าเปรียบเป็นสถานที่

พริ้มคิดว่านะจะเป็นทะเล ถึงแม้มันจะสวยงามแต่มันก็มีหลายอย่างที่เราไม่ได้เห็นแต่ภาพที่สวยงามของมัน เหมือนชีวิตของพริ้ม หรือแม่ ที่มีทั้งคลื่นและ มรสุม อดีตของเค้าที่มันพัดพามาให้เค้าได้เจอกับปัญหาในปัจจุบัน

 

หนังเรื่องนี้เป็นประโยชน์กับใครบ้าง

พริ้มคิดว่าเป็นประโยชน์ของทุกคน มันทำให้เราเห็นว่าชีวิตคนคนหนึ่งมันสำคัญก่อนที่เราจะทิ้งใคร คนบางคนที่ไม่เกิดมาตามเพศของเค้าแต่เค้าก็สามารถทำตามทั้งสองพาทให้มันดีได้ ปัจจุบันสังคมมีปัญหาเรื่องการหย่าร้างกันมากเลยทำให้ต้องมาดูแลลูกคนเดียว ในตัวละครนี้เค้าทำหน้าที่เป็นทั้งพ่อและแม่ทำให้เด็กคนหนึ่งที่เป็นเด็กกำพร้าแบบไม่มีพ่อไม่มีแม่ เกิดมาสมบูรณ์แบบได้ทำตามความฝันจนประสบความสำเร็จ

ร้องเพลงด้วยคิดว่ายากไหม

ยากนะเพราะมันมีในเวอร์ชั่น อารมณ์ของตัวพระเอกและตัวที่เป็นแม่ แต่พอเราเข้าไปในห้องอัดและก็นึกถึงเรื่องราวในหนังก็ ทำให้โฟลดี คือเราต้องดึงเนื้อหาของทั้งเรื่องมาถ่ายทอดในแบบของความรู้สึกที่มันควรจะเนแบบนี้ พอเราได้กลับมาดูมีแต่คนบอกว่าตอนจบเพลงดีมากเลย ดูแล้วซี่งจนน้ำตาไหล ด้วยความที่ดูทั้งหนังฟังทั้งเพลงหลายรอบ เรารู้สึกว่าเพลงนี้เป็นเพลงที่ดี แต่รู้สึกว่าคนจะรู้สึกเชื่อมไปไหม จนวันนี้เรารู้แล้วว่ามันเข้ากันจริงๆ

ฝากผลงาน

ต้อนนี้ก็มีเพลงประกอบหนังเรื่องรักเก็บแต้ม และก็เรื่องนี้ เรื่องรักข้ามเลือดและมีผลงานเพลงประกอบของเรื่องนี้

เอาเป็นว่าใครที่อยากชมหนังความหมายดีเรื่องนี้ไม่ควรพลาดอย่างที่สุด เตรียมรับความรักของคำว่าแม่อย่างถึงที่สุด สุดท้ายเราได้ฝากเพลงประกอบภาพยนต์เรื่องนี้ไว้ให้ทุกท่านได้ลองฟังกัน